Όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες θα βιώσουν σημαντική συρρίκνωση το 2009. Το ΑΕΠ του Ηνωμένου Βασιλείου αναμένεται να μειωθεί κατά 2.8%. Στη Γερμανία, η προβλεπόμενη πτώση είναι 2.3% με παρόμοια στοιχεία για την Ιταλία (2%) και τη Γαλλία (1.8%). 

Εντός της Ευρωζώνης, η οικονομία της Ιρλανδίας θα επηρεαστεί δεινότερα από την κρίση, με αναμενόμενη πτώση 5% το 2009. Εκτός της Ευρωζώνης, οι χώρες της Βαλτικής είναι τα κύρια θύματα της κρίσης με προβλεπόμενες πτώσεις των 4% για την Λιθουανία, 4.7% για την Εσθονία και 6.8% για τη Λετονία.

 ‘’Το περασμένο φθινόπωρο, οι συνθήκες στις χρηματαγορές αλλοιώθηκαν ραγδαία, ενισχύοντας την παγκόσμια οικονομική ύφεση’’ δήλωσε η Επιτροπή στο πλαίσιο της οικονομικής πρόβλεψης του 2009 (δημοσιεύθηκε στις 19 Ιανουαρίου). Με τον πληθωρισμό να εξαιρείται, όλοι οι οικονομικοί δείχτες προμηνύουν έναν δύσκολο χρόνο.

Η ανεργία θα ανέλθει στο 10.2% έως το 2010. Στη δε Ισπανία η οποία επηρεάστηκε έντονα από την κρίση στην αγορά ακινήτων, θα ανέλθει στο 18.7%. ‘’Δεν έχουμε ζήσει παρόμοια κατάσταση από τη δεκαετία του 90,’’ δήλωσε ο Επίτροπος οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων, Joaquin Almunia σε μια συνέντευξη τύπου στις Βρυξέλλες.

Το 2009, το δημοσιονομικό έλλειμμα σε επτά χώρες της Ευρωζώνης (όπως τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία)  και σε άλλες πέντε εκτός της Ευρωζώνης, αναμένεται να ξεπεράσει το όριο του 3%, ποσοστό του ΑΕΠ που θέτει η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Το ανάλογο έλλειμμα στο Ηνωμένο Βασίλειο έφθασε στο 8.8% και επιδεινώθηκε μετά τις πρόσφατες τραπεζικές απαλλαγές. Ο Almunia  απέκλεισε τη δυνατότητα νέων διεργασιών σε σχέση με τα υπερβολικά ελλείμματα, αναβάλλοντας τέτοιες αποφάσεις για τη συνάντηση της Επιτροπής στις 18 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με τον επίτροπο, το δημόσιο χρέος θα αυξηθεί σε όλα σχεδόν τα κράτη-μέλη το 2009, φθάνοντας στο 109.3% του ΑΕΠ στην Ιταλία, στο 96.2% στην Ελλάδα και στο 91.2% στο Βέλγιο. Επομένως, η διαφορά ανάμεσα στην απόδοση ομολόγων  αρχίζει ήδη να διευρύνεται εντός της Ευρωζώνης. ‘’Αυτό καθιστά μία πραγματικότητα η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί από τα κράτη-μέλη,’’ δήλωσε ο Almunia και απέκλεισε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο αθέτησης της υποχρέωσης από μέλη της Ευρωζώνης. Η πιθανότητα αθέτησης της υποχρέωσης έχει προβλεφθεί από κάποιους αναλυτές, ειδικά στην περίπτωση της Ιρλανδίας.

Η σοβαρότητα της κρίσης υπογραμμίστηκε από αποφάσεις που λήφθηκαν από τον οίκο Standard and Poor, για τον υποβιβασμό της Ισπανίας (η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης) και από εκθέσεις που εισηγούνται πως οι τράπεζες στην Ιρλανδία οδεύουν προς πλήρη εθνικοποίηση.

Το μόνο ευχάριστο νέο ήταν η προβλεπόμενη μείωση του πληθωρισμού στην Ευρωζώνη. Μολοντούτο, υπάρχει κίνδυνος για υπερβολική πτώση στις τιμές (αποπληθωρισμός), παρ’όλη την άρνηση του Almunia.

Σε εξαιρετικά δύσκολες στιγμές, τολμηρές ιδέες εμφανίζονται ευκολότερα. Έτσι παρουσιάστηκε η ιδέα για την έκδοση των κοινών ευρωπαϊκών ομολόγων για την επιδότηση του Δημόσιου Χρέους, τη χρηματοδότηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και τελικά την αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο επιχορηγείται ο προϋπολογισμός της Ε.Ε. 

Μετά από μήνες διάψευσης σχετικά με το ενδεχόμενο χειρισμού της κατάστασης, ο Almunia παραδέκτηκε πως το θέμα των ομόλογων έχει επανέλθει στη διάταξη της Ε.Ε ‘’μαζί με πολλές άλλες εξειδικευμένες εναλλακτικές επιλογές.’’ Επίσης, διευκρίνισε πώς αυτές οι συνομιλίες δεν θα έχουν άμεσα επακόλουθα.